Noticias

Odontoloxía Solidaria no Congreso Nacional SESPO

Os voluntarios de OS a coñecer as actividades da Fundación no Congreso celebrado en Girona

A Fundación Odontoloxía Solidaria tivo presenza no XXIII Congreso Nacional da Sociedade Española de Epidemiología e Saúde Pública Oral (SESPO), celebrado os pasados días 20 e 21 de outubro na cidade de Girona. A mencionada entidade, que iniciou a súa andaina hai xa 25 anos, desenvolveu durante a celebración deste Congreso un extenso programa científico que, como reflicte o boletín electrónico da propia SESPO, “serviu de foro para actualizar e intercambiar opinións sobre os factores de risco das enfermidades orais, promovendo as tendencias actuais onde a prevención é unha parte máis do tratamento“. Os diversos relatores trataron neste marco cuestions como a atención bucodental infantil ou nas persoas anciás, entre outros temas.

A Dra. Agnès Ministral, presidenta do Congreso, cóntanos que sintese satisfeita cos resultados do encontro, ao que asistiron 210 persoas, destacando que “os temas científicos tratados foron de interese, como demostra a gran participación dos asistentes nos debates e mesmo o impacto que tivemos nas redes sociais”. “Doutro lado –prosegue– procuramos que fose un Congreso saudable no sentido amplo da palabra, mediante iniciativas como as ‘pausas activas’ que se realizaron”. “O clima foi excelente tanto a nivel científico como humano”, destaca.
Odontoloxía Solidaria foi unha das ONG do sector bucodental con presenza no Congreso SESPO, dando a coñecer as actividades da Fundación entre os asistentes. Alba Murillo, unha das voluntarias de OS que acudiu a Girona, fai tamén un balance positivo da experiencia. “Estableceuse un ambiente moi familiar entre os asistentes –cóntanos–, o que propiciou que puidésemos explicar a moitos deles que é a Fundación e cal é o traballo que realiza“. Como froito destes encontros, engade, Odontoloxía Solidaria terá a posibilidade de dar a coñecer a final do presente curso universitario a súa existencia, métodos e valores a estudantes de quinto curso de Odontoloxía da Universitat de Barcelona, feito que sen dúbida supoñerá un potencial de novos voluntarios susceptibles de integrarse na nosa organización.

Voluntarios de OS participan na acción solidaria de Dentists 4 Refugees en Grecia

Unha brigada de voluntarios de Odontoloxía Solidaria viaxará o vindeiro mes de novembro a Grecia, co obxectivo da colaborar na acción solidaria emprendida en febreiro de 2017 por parte de Dentists 4 Refugees. Trátase dunha iniciativa destinada a velar pola saúde bucodental dos numerosos refuxiados establecidos no país, potenciada pola Comisión Social do Col·legi Oficial d’Odontòlegs i Estomatòlegs de Catalunya xunto ás organizacións non gobernamentais Odontoloxía Solidaria, Dentistas Sen Fronteiras, Zerca y Lejos e Amb les Teves Mans, en colaboración con InWoCaDe Foundation e Khora Foundation.

Os voluntarios traballarán nunha clínica dental da cidade de Atenas aberta a finais de 2016 co obxectivo de atender aos refuxiados sirios, afgáns e doutros países que fuxiron dos conflitos armados dos seus respectivos países, e que desde hai longo tempo atópanse en Grecia, asentados en campos de refuxiados establecidos polas autoridades locais ou en distintos asentamentos non oficiais.

A situación destas persoas refuxiadas constitúe unha crise humanitaria sen precedentes. As accións emprendidas polas autoridades gregas, a Unión Europea e as Nacións Unidas resultan claramente insuficientes para facer fronte ao problema. Organizacións non gobernamentais e persoas a título individual asumen a imprescindible axuda humanitaria no país, aínda que a necesidade segue sendo aínda moi grande.

As organizacións internacionais de saúde que traballan sobre o terreo, constataron entre as principais patoloxías que afectan ás persoas refuxiadas en Grecia os trastornos psicolóxicos, as enfermidades crónicas descontroladas e as enfermidades bucodentais. No ámbito odontolóxico –e tendo en conta que a Seguridade Social grega non ofrece prestacións neste ámbito nin para os cidadáns do país nin para os refuxiados–, a falta de asistencia provoca que día tras día aumente a morbilidade de orixe bucodental.

Odontoloxía Solidaria está implicada na iniciativa Dentists 4 Refugees desde o momento no que empezou a fraguarse este proxecto para mediados de 2016, e desde entón foron diversos as viaxes de voluntarios da nosa Fundación a Grecia, co obxectivo de paliar na medida do posible a situación. Con todo, seguen sendo imprescindibles novos voluntarios para afrontar esta crise humanitaria. Os profesionais do sector bucodental (odontólogos, estomatólogos, hixienistas e auxiliares) interesados en implicarse neste proxecto, poden contactar para ese efecto coa Comisión Social do COEC mediante o correo electrónico social@coec.cat.

“Sinto ben dando algo do único que sei”

Josefina Guzmán

Josefina Guzmán de la Cruz, odontóloga de 58 anos, exerce no ámbito privado, pero saca horas para colaborar como voluntaria na Clínica Solidaria de Granollers. Orixinaria da República Dominicana, actualmente reside en Barcelona. Falamos con ela para coñecer mellor a súa experiencia na Fundación e as súas motivacións no ámbito solidario.

– Cando empezas a colaborar con Odontoloxía Solidaria?
– Fai un par de anos. Coñecín a Fundación grazas a Albert Cabestany: el e eu traballamos xuntos, falábame moito de Odontoloxía Solidaria, e como eu facía moito tempo que quería facer algunha actividade de tipo solidario decidinme.

De onde viña este desexo de facer traballo solidario?

– É que a min este país deume moito, e pensei que algo debía eu dar. Tenia o desexo de axudar. Sabía que existían organizacións solidarias, pero non sabía como atopalas e en realidade tampouco as buscaba moito. Era un desexo latente que ao final se puido realizar. A min gústame dar algo do que sei, do único que sei. Sénteste ben dándoo.
– Por un desexo de xustiza, ou por outras motivacións?
– Non penso tanto a un nivel global, senón a un nivel persoal. Sabes que ha moita xente que o pasa mal e podes axudar un pouquiño.
– Que tal a experiencia ata o momento na Fundación?
– A min gústame moito facer este voluntariado. O día que vés á Clínica Solidaria é como unha saída, como un despexe: fas exactamente o mesmo de todos os días, atender a pacientes, pero a min despéxame. Séntame ben. Aquí fago prótese. O trato cos pacientes e bo en xeral. Normalmente son moi agradecidos.
– Nalgúns casos, acoden á Fundación persoas con historias persoais moi complicadas?
– Si, é verdade. Normalmente non ha moito tempo para falar cos pacientes, porque se traballa moito, pero algúns che contan estas situacións. E dá que pensar, por suposto. Fai que sintas privilexiada, e que penses: “Meu Deus, e o teu que pensabas que os teus problemas eran graves”. Axúdache a relativizar.
– Que lle dirías a un odontólogo novo para convidarlle a que nos coñeza?
– Que aquí se aprende moito. Apréndese a tratar coa xente e coas situacións que logo vas a atopar na consulta, e aprendes sobre a profesión. A xente pregunta ao compañeiro, ha unha sinerxia moi positiva, e o trato cos compañeiros é francamente agradable.

Máis de 8.700 horas de traballo voluntario durante o primeiro semestre do ano

Dúas voluntarias de atendéndovos a un paciente na clínica da Coruña

Os voluntarios de Odontoloxía Solidaria realizaron entre os meses de xaneiro e xuño de 2017 8.751 horas de traballo altruísta nas diferentes clínicas da Fundación. A cifra reflicte un incremento durante os resultados correspondentes ao ano anterior, xa que durante o mesmo período de 2016 o número de horas foi de 8.675,5. Este é o resultado do compromiso dos 257 voluntarios activos cos que conta a nosa entidade neste momento, profesionais e estudantes pertencentes ás distintas ramas da odontoloxía.

O grupo maioritario de profesionais implicados nos obxectivos e valores da Fundación é o dos odontólogos (123 voluntarios), seguido polo de hixienistas (52) e estudantes da materia (35). Auxiliares de clínica (22), hixienistas en prácticas e persoas correspondentes a outros perfís (9 en ambos os casos), complementan a radiografía do voluntariado da Fundación, xunto aos auxiliares administrativos (7) que tamén prestan servizo na organización de modo desinteresado.
Grazas ao esforzo de todas estas persoas, ao longo do primeiro semestre de 2017 Odontoloxía Solidaria atendeu nas súas clínicas a un total de 2.823 persoas que, por mor da súa situación socioeconómica, doutro xeito non terían a posibilidade de acceder aos tratamentos en materia de saúde oral que precisaban, Cabe destacar que 227 destes pacientes eran nenos de ata 18 anos de idade.
Os usuarios que se trataron nas clínicas de Odontoloxía Solidaria, chegaron á Fundación derivados na súa maioría por distintos Servizos Sociais municipais (54,2% dos casos), aínda que tamén por Centros de Saúde (43,7%) e entidades do Terceiro Sector (1,9%).

“A solidariedade chea un oco que todos temos no corazón”

Carlos Lucas

Carlos Lucas, médico estomatólogo de 67 anos de idade, mantivo operativa a súa propia clínica dental en Albacete durante 35 anos. Xubilouse en febreiro de 2015. Aínda que xa non exerce como dentista ao estar dado de baixa no Colexio de Odontólogos e Estomatólogos albaceteño, segue vinculado ao mundo odontológico colaborado na Clínica Solidaria da cidade castelán-manchega, onde presta axuda técnica. Esta é a súa historia.

— Colaboras na Clínica Solidaria de Albacete desde moi ao principio. Como empezou todo?

— Eu estaba en Inglaterra para celebrar os aniversarios da miña única neta, e lin na edición dixital da Tribuna de Albacete que ao cabo duns meses abriría a Clínica Solidaria. En canto cheguei a Albacete establecín contacto con María Dolores Cuenca para ofrecerme como colaborador no aspecto práctico: emendar avarías técnicas de pouca importancia, colocar o letreiro de Odontoloxía Solidaria… cousas así. Como non podo exercer como odontólogo, pensei que era outra maneira de cooperar co proxecto.E así seguimos. De cando en vez chámanme, ou eu paso por alí, e fago o que se requira. É un papel pouco visible, pero necesario.

— Entre outras cousas, estás pendente de axustar os equipos…

— Se unha turbina non acaba de ir ben a engraso, e cousas así. Ten en conta que cando eu establecín a miña propia consulta en Albacete non había ningún servizo técnico de equipos dentais na cidade. Entón, para evitar os custos que supoñía o traslado dun técnico de Madrid a Albacete, tiven que aprender a reparar as avarías dos meus equipos. Eses pequenos coñecementos algunha vez permitíronnos non deixar de usar un equipo na Clínica Solidaria de Albacete.

— Por que, ao coñecer que se abría a Clínica Solidaria de Albacete, decidiches implicarche?

— Porque axudar ás persoas en risco de exclusión social, e darlles como mínimo un tratamento dental básico, paréceme unha causa nobre. Hai que facerlles un oco e traballar para eles.

— É unha maneira de facer un pouco máis xusto o noso mundo?

— Por suposto. Hoxe en día hai moitas organizacións non gobernamentais que axudan aos necesitados. É unha nota de calidade e de achegamento a estas persoas, e desde logo a Clínica Solidaria de Albacete marcou un fito na cidade. Ningunha outra especialidade ten unha clínica destas características, quizá porque a enfermidade dental ataca con moita máis frecuencia ás persoas que están nunha situación económica complicada.

— Na túa opinión, por que é interesante ser solidario?

— É unha maneira de encher un oco que temos todos no corazón. Hai moita xente necesitada e temos que colaborar, darlle un a estas persoas tratamento básico e que poidan masticar e gozar un pouco comendo. Isto supón unha satisfacción para o que o fai.

“A solidariedade xorde dunha profunda empatía”

Zulma Rodríguez

Zulma Rodríguez

Zulma Beatriz Rodríguez Predrouzo é voluntaria da Clínica Solidaria de Madrid desde o ano 2011. Nada en Buenos Aires, empezou a exercer a odontoloxía na capital arxentina, ata que como tantos dos seus compatriotas tivo que emigrar a causa do tristemente soado corralito. Establecida en España desde 2002, Zulma traballa nunha clínica privada de Madrid, actividade que compaxina co voluntariado na Fundación.

— ¿Por que che uniches a Odontoloxía Solidaria?

— Por varias cousas. Eu sempre fixen moita actividade na profesión á parte de estar a atender na consulta. Fixen docencia, e sempre traballei a favor da saúde dos demais, sen importarme se era gratis ou non. En Arxentina, eu atendín en hospitais sen que me pagasen nunca nada, e na Facultade tamén tratabamos a persoas que non podían pagar privadamente os tratamentos. Atopeime con xente moi humilde que ían alí moi acomplexadiños, e eu explicáballes que debían esixir e dicir o que lles pasaba. Cando cheguei a España e púxenme a traballar, eu buscaba facer actividades deste tipo, e lendo unha revista profesional vin que en Madrid existía Odontoloxía Solidaria.

— Son xa moitos anos os que levas colaborando na clínica madrileña. Que tal a experiencia?

— Moi boa. Hai algo que eu non experimentara con anterioridade: o estar a atender en simultáneo a xente de moi distintas etnias, culturas e estilo de vida. Hai xente que vén de todos lados. Iso sorprendeume. Traballar na clínica de Madrid dáme a posibilidade de conversar con estes pacientes, explicarlles o por que das doenzas que teñen, falarlles da importancia dun correcto cepillado… Ou sexa, que tamén fago prevención, unha prevención adaptada á persoa que teño en fronte. Teño a posibilidade de dar a coñecer á xente que é importante incorporar a saúde aos seus hábitos vitais. Teño a filosofía de que o que aprende isto convértese nun axente de saúde, porque transmite estes hábitos á súa contorna.

— Que nos contas do ambiente de traballo na clínica?

— Temos todos os recursos materiais e, por suposto, humanos. Estou encantadísima coas compañeiras do equipo técnico. A minresúltame un ambiente lindísimo, porque OS comparte a filosofía que che expuxen antes. Tamén hai moita xente recentemente licenciada, con diferentes niveis de coñecementos pero sempre con boa actitude, o que dalgunha maneira é como estar a vivir nunha especie de cátedra. É unha moi boa experiencia a nivel odontológico pero tamén a nivel humano. Outra cousa que quero destacar é que se seguen as normas de bioseguridad: estou moi contenta con este aspecto.

— Com dixeches anteriormente, a túa acción solidaria no mundo da odontoloxía vén de lonxe. De onde xorde esta motivación?

— Eu fun sempre así, Cando era moi nena preguntábanme que quería facer de maior e eu dicía que quería ser mestra para tratar ben aos nenos… quería facer algo útil para os demais. Non teño ningunha idea política nin nada, é un sentimento, ou un estilo de vida. É unha empatía profunda, querer ao próximo.

— Axudar ao próximo resulta reconfortante?

— Eu penso que si. Non todo o mundo ten a oportunidade de ter unha carreira que está dedicada ao outro. Nós, se non temos pacientes, non somos dentistas nin médicos. Se un paciente necesítame e eu podo axudalo, establécese unha comunicación. E esa é a satisfacción, a recompensa de todo o esforzo económico e intelectual que comporta facer a carreira e manterse actualizado. Eu vexo que a maioría da xente está contenta: conversa, volve contenta, vánselle os medos…

— Tes a sensación de que, máis aló de solucionar un problema concreto, contribúes á felicidade dos pacientes?

— Posiblemente si, porque eles fannos tamén felices. Ás veces vexo mozas jovencitas que non poden nin sorrir da cantidade de carie que teñen, e cando logo ves que recuperan o sorriso, e cóntanche que están a buscar traballo, a verdade é que sentes unha alegría bárbara.

“Estar en Odontoloxía Solidaria comporta un choque de realidade”

Carlos Bello

Carlos Bello, odontólogo de 24 anos, é un dos voluntarios que forman parte do equipo da Clínica Solidaria de Zaragoza. Licenciado en 2016, traballa na clínica odontoloxica da súa familia na capital aragonesa. Coñeceu a Fundación mediante un compañeiro de Facultade, e segundo di nesta entrevista a acción solidaria permitiulle descubrir outra cara da odontoloxía.

— Cando empezaches a colaborar na Clínica Solidaria de Zaragoza?
— En setembro do ano pasado, recentemente licenciado. Coñecín Odontoloxía Solidaria por un amigo da Facultade, Raúl, que empezou o voluntariado comigo, pero tivo que deixalo porque se foi a Francia. Cando me comentou que existía a Fundación, enseguida pareceume que era unha boa maneira de empregar o tempo que tiña libre para axudar a outras persoas. Actualmente, vou á clínica unha vez por semana, todos os luns. O ambiente é fantástico, hai moi boa xente, e fixen uns cuantos amigos.

— Odontoloxía Solidaria é a túa primeira experiencia cunha ONG?
— Non, na Facultade xa colaborei con Cruz Vermella. Con outro amigo colaboramos en sesións informativas sobre a saúde oral dirixidas á xente de Huesca. Gústame axudar á xente, dalgún modo faime sentir realizado. Cando empecei a colaborar con Odontoloxía Solidaria deime conta que as persoas que veñen á clínica de Zaragoza son moi agradecidas. Saben que o que estás a facer supón un esforzo engadido, que o fas sen gañar nada, e creo que o valoran moito.
— Entre os nosos pacientes, en ocasións hai xente con situacións persoais moi problemáticas…
— Si, é verdade. Xente con problemas moi serios. Tratar con estas persoas dáche un choque de realidade. Ás veces vivimos no noso pequeno mundo, cada cal o seu, pero cando empezas a coñecer o mundo dos demais dásche conta de que hai moita xente que pasa por situacións difíciles. Os pacientes comparten os seus problemas contigo, cóntanchos, e vasche dando conta de cousas…
— Leste “choque de realidade” do que falas, foi modificando o teu punto de vista?
— En parte si. O contacto cos pacientes de Odontoloxía Solidaria éncheme moito a nivel persoal. Poida que ao principio pensase que esta era unha maneira de practicar, de “facer man” aproveitando o tempo libre. Pero iso só foi o primeiro mes. Cando empecei a ver a xente que vai, e como está, empecei a mirarme as cousas doutra maneira. Aquí descobres outra cara da odontoloxía.

Terceiro concerto en beneficio de Odontoloxía Solidaria en Valencia

O Palau de la Música de València

O Palau de la Música de València acollerá un concerto en beneficio de Odontoloxía Solidaria do que a Piccolo Unión Musical de Mislata será a protagonista. A cita será o próximo 11 de xuño (19:30 horas) na Sala Iturbi do Palau. É a terceira vez que a referida formación musical actúa en beneficio da Fundación, após as espléndidas sesións acontecidas en 2013 e 2015.

Desta vez participarán na gala catro agrupacións da Piccollo Unión Musical de Mislata. Na primeira parte, poderemos gozar da Banda-Orquesta Cracks, dirixida por Inma Moya, e da Jove Banda, baixo a dirección de Alejandro Galarza. Despois do descanso, ocuparán o escenario da Sala Iturbi a Orquestra Sinfónica da UMMI, dirixida por José Antonio Cavero, e a Banda Sinfónica da UMMI, novamente dirixida por Alejandro Galarza. Esta última agrupación actuará acompañada dun coro de 200 cantoras e cantores.

Esta variedade de formacións permite, segundo indican desde a Piccolo Unión Musical, “observar os valores que transmite a música, desde os intérpretes máis novos até os nosos maiores”. A iniciativa envolve un equipo de vinte persoas a traballaren para a coordinación dos 300 músicos e músicas que pasarán polo escenario.

As e os artistas prepararon un programa “moi diverso e e ameno”, do que nos adiantan a presenza no repertorio de pezas “moi espectaculares e para todos os públicos”, como Danzón núm. 2 para orquestra, de Arturo Márquez, Libertadores, de Óscar Navarro, ou Lluna mediterrània, de Teodoro Aparicio, entre outras. Desde a Piccolo Unión Musical sinalan tamén que “desta vez vamos ter algunha sorpresa”, que loxicamente non revelan totalmente, aínda que adiantan “unha impoñente posta en escena” e un final no que a proposta podería enriquecerse con algún elemento de danza.

O prezo para asistir a esta nova tarde-noite de música e solidariedade é de cinco euros por persoa. Os billetes poden adquirirse desde o sitio web do Palau de la Música de València.

“Non me fixen odontólogo só para gañar diñeiro”

Alejandro Leirós

Alejandro Leirós, odontólogo de 24 anos, licenciouse en xuño de 2016. Vive en Pontevedra, pero percorre con frecuencia a distancia desde a cidade onde reside até a Coruña para exercer como voluntario na nosa Clínica Solidaria. Nesta conversación afondamos na súa traxectoria na nosa entidade e nos motivos da súa relación con Odontoloxía Solidaria.

— Desde cando es voluntario na clínica da Coruña?

— Fun un par de veces como hixienista, mentres estaba a estudar o último ano de carreira. Despois, ao terminar os estudos, comecei a traballar como odontólogo nunha clínica de Madrid, que é onde estudei. Ao regresar a Galicia, incorporeime á clínica da Coruña.

— Como soubeches da existencia de Odontoloxía Solidaria?

— Por Internet. Hai xa tempo, a clínica aínda non estaba aberta. Contactei coa central e remitíronme á xente da Coruña. Fun coñecelos e ver onde se ía instalar a clínica. Nesa época aínda estaba a estudar en Madrid. Foi o meu primeiro contacto.

— Que che levou a contactar connosco e, máis tarde, a implicáreste como voluntario?

— Sempre me atraeu a idea de facer algo así, de axudar. Quería dar unha man e o de viaxar ao estranxeiro como voluntario non me atraía. Cando descubrín Odontoloxía Solidaria pensei que era ideal para min, porque me permitía ser voluntario perto de casa, atendendo a xente de aquí que precisa de axuda.

— Con que frecuencia vas á clínica?

— Actualmente vou dous días por semana. Un día enteiro e unha tarde.

— Desde Pontevedra á Coruña hai un bo treito. Non é moita viaxe?

— Eu vou con gusto. A viaxe en tren pásame lixeira. E, en todo o caso, a viaxe compénsame. Á parte do labor que facemos cos pacientes, alí hai un ambiente de traballo inmellorable. Os voluntarios somos como unha piña e sei que o vou pasar ben.

—Que nos contas do trato cos pacientes?

— Os pacientes son agradables, simpáticos. Son persoas moi agradecidas. En xeral eu encárgome de facer próteses dentarias, e iso implica unha relación longa co usuario, de aproximadamente mes e medio. Dáme tempo de ir falando, de coñecer a persoa e de gañar confianza. Encontras persoas que pasaron por situacións moi duras, e iso dá perspectiva. Un ve que non todo na vida é tan fácil para os demais como puido selo para un. Impresiona bastante, pero ao escoitar esas experiencias aprendes o que é a vida… Ao final do tratamento, ves o contentos que están con dentes, e ese momento é o que máis me gusta: gózoo e é algo que me enche. Eu son odontólogo porque me gusta o que fago: nunca estudei a carreira só para gañar diñeiro. Evidentemente, cómpre gañar diñeiro para vivir, pero á marxe diso, gústame axudar á xente.

Convenio de colaboración entre HIDES Aragón e Odontoloxía Solidaria

Tarragó (esq.) e Cuenca (dta.) a asinaren o convenio

Para a Fundación Odontoloxía Solidaria é de grande importancia establecer relacións de colaboración coas entidades que traballan sobre o terreo nas cidades onde están as nosas clínicas solidarias. Deste modo, coordínanse esforzos e conséguese dar unha mellor atención bucodental aos colectivos desfavorecidos de cada territorio. Neste sentido, o pasado 8 de abril asinouse un Convenio de Colaboración entre Odontoloxía Solidaria e a Asociación Profesional de Hixienistas Bucodentais de Aragón (HIDES Aragón).

Con este acordo, e entre outros compromisos, a Fundación comprométese a dar prioridade ás e aos hixienistas bucodentais asociadas e asociados a HIDES Aragón, á hora de realizaren o seu labor voluntario na Clínica Solidaria de Zaragoza. Do mesmo xeito, existe outro acordo entre OS e o IES Miguel Catalán da capital aragonesa, coa finalidade de que o alumnado deste centro de formación profesional desenvolva as súas prácticas de hixiene bucodental na clínica de Zaragoza.

A Dra. María Dolores Cuenca, presidenta de Odontoloxía Solidaria, e Rosa Tarragó, presidenta de HIDES Aragón, asinan o convenio entre ambas as entidades. Entre os compromisos de Odontoloxía Solidaria recollidos no acordo, destaca tamén a organización conxunta de actividades formativas, como cursos, congresos, seminarios, proxectos de investigación e outros, sobre temas que sexan de interese mutuo das institucións. Pola súa banda, HIDES Aragón adopta, entre outros, o compromiso de promover o labor da Fundación Odontoloxía Solidaria entre as persoas asociadas.

O convenio ten vixencia anual e será renovado de maneira automática por períodos idénticos dun ano, se ningunha das partes expresa reparos ao respecto. HIDES Aragón e Odontoloxía Solidaria constituirán unha Comisión Mista paritaria, integrada por un par de representantes de cada entidade que se reunirán, como mínimo, unha vez por ano, co obxectivo de “compartiren a información e o balanzo do ano anterior, poderen planificar o exercicio presente e debateren todos os temas propostos por ambas as entidades”.

Pin It on Pinterest

Share This
X

Odontoloxía Solidaria utiliza os testemuños de conexión (ou cookies) para mellorar a vosa experiencia no noso sitio web. Ao continuares a usar o noso web, estás a aceptar a instalación de testemuños de conexión, nos termos establecidos na nosa Política de testemuños de conexión. Máis información

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Pechar