Alejandro Leirós

Alejandro Leirós, odontólogo de 24 anos, licenciouse en xuño de 2016. Vive en Pontevedra, pero percorre con frecuencia a distancia desde a cidade onde reside até a Coruña para exercer como voluntario na nosa Clínica Solidaria. Nesta conversación afondamos na súa traxectoria na nosa entidade e nos motivos da súa relación con Odontoloxía Solidaria.

— Desde cando es voluntario na clínica da Coruña?

— Fun un par de veces como hixienista, mentres estaba a estudar o último ano de carreira. Despois, ao terminar os estudos, comecei a traballar como odontólogo nunha clínica de Madrid, que é onde estudei. Ao regresar a Galicia, incorporeime á clínica da Coruña.

— Como soubeches da existencia de Odontoloxía Solidaria?

— Por Internet. Hai xa tempo, a clínica aínda non estaba aberta. Contactei coa central e remitíronme á xente da Coruña. Fun coñecelos e ver onde se ía instalar a clínica. Nesa época aínda estaba a estudar en Madrid. Foi o meu primeiro contacto.

— Que che levou a contactar connosco e, máis tarde, a implicáreste como voluntario?

— Sempre me atraeu a idea de facer algo así, de axudar. Quería dar unha man e o de viaxar ao estranxeiro como voluntario non me atraía. Cando descubrín Odontoloxía Solidaria pensei que era ideal para min, porque me permitía ser voluntario perto de casa, atendendo a xente de aquí que precisa de axuda.

— Con que frecuencia vas á clínica?

— Actualmente vou dous días por semana. Un día enteiro e unha tarde.

— Desde Pontevedra á Coruña hai un bo treito. Non é moita viaxe?

— Eu vou con gusto. A viaxe en tren pásame lixeira. E, en todo o caso, a viaxe compénsame. Á parte do labor que facemos cos pacientes, alí hai un ambiente de traballo inmellorable. Os voluntarios somos como unha piña e sei que o vou pasar ben.

—Que nos contas do trato cos pacientes?

— Os pacientes son agradables, simpáticos. Son persoas moi agradecidas. En xeral eu encárgome de facer próteses dentarias, e iso implica unha relación longa co usuario, de aproximadamente mes e medio. Dáme tempo de ir falando, de coñecer a persoa e de gañar confianza. Encontras persoas que pasaron por situacións moi duras, e iso dá perspectiva. Un ve que non todo na vida é tan fácil para os demais como puido selo para un. Impresiona bastante, pero ao escoitar esas experiencias aprendes o que é a vida… Ao final do tratamento, ves o contentos que están con dentes, e ese momento é o que máis me gusta: gózoo e é algo que me enche. Eu son odontólogo porque me gusta o que fago: nunca estudei a carreira só para gañar diñeiro. Evidentemente, cómpre gañar diñeiro para vivir, pero á marxe diso, gústame axudar á xente.

Pin It on Pinterest

X

Odontoloxía Solidaria utiliza os testemuños de conexión (ou cookies) para mellorar a vosa experiencia no noso sitio web. Ao continuares a usar o noso web, estás a aceptar a instalación de testemuños de conexión, nos termos establecidos na nosa Política de testemuños de conexión. Máis información

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Pechar